Error message

  • Deprecated function: ini_set(): Use of mbstring.http_input is deprecated in include_once() (line 530 of /homepages/32/d261080849/htdocs/other_websites/letifeler.com/sites/default/settings.php).
  • Deprecated function: ini_set(): Use of mbstring.http_output is deprecated in include_once() (line 531 of /homepages/32/d261080849/htdocs/other_websites/letifeler.com/sites/default/settings.php).
  • Deprecated function: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; panels_cache_object has a deprecated constructor in require_once() (line 127 of /homepages/32/d261080849/htdocs/other_websites/letifeler.com/sites/all/modules/ctools/ctools.module).

molla Nesreddin

Molla Nesreddin letifeleri

3.5
Orta səs: 3.5 (13 səs)
Psikopat | 24.05.2012 02:45

Molla iki nəfər yoldaşı ilə çöldə işləyirmiş. Arvadı bir az süd gətirir.
Başlayırlar südə çörək doğrayıb yeməyə. Molla, bir də yoldaşlarından
biri nə qədər doğrayırlarsa, üçüncü yoldaş gözləmədən yeyir.
256
Bir-iki dəfə deyirlər, kar salmır. Axırda Molla əlindəki çömçə ilə
onun başına bir çəkir, kişi yıxılır. Molla baxır ki, kişi ölüb, çömçəni
yerə tullayıb deyir:
– Nə doğrar, nə basar, nə də əlini süddən kəsər. Bircə çömçə də
vurcaq bir dəfəlik küsər ki, küsər.

3.6
Orta səs: 3.6 (8 səs)
Psikopat | 24.05.2012 02:44

Molla başqa bir kənddə olan tanışlarından birinin evinə qonaq gedir.
Bir az gec olduğu üçün qonaq gələcəyindən xəbəri olmayan ev sahibi,
axşam xörəyini yeyib, çay içirmiş. Mollanın belə gec gəlməyindən
tox olduğunu zənn eləyib, ona bollu çay verir. Tünd, acı çay Mollanın
ürəyini bir az da oyur.
Bəli, gecə yatmaq vaxtı gəlir. Mollaya yaxşı bir ipək yorğan-döşək
salırlar. Molla baxır ki, balam, ev sahibi heç yemək haqqında danışmır.
O da utanıb bir söz demir.
Yorğan-döşək salınıb qurtarandan sonra, Molla yavaşca soyunub
girir yerinə. Ev sahibi Mollanı rahatlayandan sonra özü də yatmaq
üçün o biri otağa getmək istəyir. Mollaya bir də baxıb deyir:
– Molla, yerin narahat olmadı ki?.. Döşəyin, yastıüın yumşaqdımı?
– Yumşaq olmağına yumşaqdı, ancaq rahat deyil. Deyəsən, heç
mən burada yuxulaya bilməyəcəyəm.
Ev sahibi təşvişə düşüb soruşur:
– Niyə?
Molla gülə-gülə deyir:
– Çünki mən yoxsul adamam. Belə ipək yorğan-döşəkdə yatmağa
adət etməmişəm. Sizdə də ki, deyəsən heç bizim yorğan-döşəklərdən
yoxdu. Elə xahiş eləyirəm mümkündüsə, mənə bir az çörək verəsən,
kəsib bir parçasını yastıq əvəzinə başımın altına qoyum, bir parçasını
da yorğan əvəzinə üstümə çəkim ki, bəlkə yuxuya gedə biləm.

3.5
Orta səs: 3.5 (2 səs)
Psikopat | 19.05.2012 20:10

Bir gün Mollanın kəndlilərindən ikisi bazardan gəlirmiş. Yolda
bunlardan biri deyir:
– Ay Allah, əyər varsansa, mənə min dənə qoyun yetir.
İkinci də deyir:
– Ay Allah, varsansa, mənə də min dənə canavar ver, buraxım bunun
qoyunlarını yesin.
Kəndlilərin sözləri çəp gəlir, savaşırlar. Bu halda Molla gəlib çatır.
Mübahisənin səbəbini bildikdən sonra, bıçağını çıxardıb, eşşəyin üstündə
evə apardıüı doşab tuluğunu yırtıb doşabı yerə tökür ki:
– Əyər sizdə bircə zərrə ağıl varsa, qoy bu tuluq kimi mənim qarnım
cırılsın.

4
Orta səs: 4 (2 səs)
Psikopat | 19.05.2012 20:10

Molladan hər kim nə istəsəymiş, bu cavabı alarmış ki:
– Sabah gəl apar!
Axırı bir gün qonşularından biri soruşur:
– Ay Molla, bu nə xasiyyətdi səndə?.. Bir şey istəyəndə niyə o günü
verməyib sabaha qoyursan?
Molla deyir:
– Bala, o saat versəm, onun qiyməti, dəyəri düşər. Mən elə eləyirəm
ki, şey qiymətə minsin.

3.2
Orta səs: 3.2 (6 səs)
Psikopat | 19.05.2012 20:09

Molla bir dəfə eşşəyini üzüm ilə yükləyib aparırmış. Məhəllə
uşaqları düşürlər dalına ki:
– Bizə də ver!
Molla baxır ki, əgər hər uşağa bir salxım versə evə bir şey getməyəcək.
Əlinə bir salxım üzüm alıb gilələyir, hər uşağın ağzına bir gilə
qoyur.
Uşaqlar deyirlər:
– Molla əmi, bəs niyə bircə gilə?.. Biz istəmirik. Çox ver!
Molla deyir:
– Ay bala, bu zəhrimarın hamısının dadı birdi. Bir gilə yedin, ya bir
salxım yedin, ləzzəti elə odu ki var. Çox yesəniz qarnınız ağrıyar.

4.5
Orta səs: 4.5 (8 səs)
Psikopat | 18.05.2012 12:27

Günlərin birində bir məclisdə at minməkdən söhbət düşür. Hər
kəs öz məharətindən danışır. Axırda Molla da qarışır söhbətə ki:
– Bildir yazda mən filan kənddə idim. Filankəs bir at gətirdi kəndin
meydanına. At bütün qışı tövlədə xama bağlanıb, yeyib harınlamışdı.
Elə idi, elə idi ki, yernən-göynən əlləşirdi. Kəndin lap məşhur
miniciləri yıüışdılar, heç biri minə bilmədi. Elə kim yaxınlaşdısa, birini
təpiklədi, birini şıllaqladı, birini burunladı, qərəz, bir adamı yaxına
qoymadı. Baxdım, ədə, bunlar bacarmırlar. Yeridim irəli, qollarımı
çırmadım, ətəyimi yıüışdırdım, özümü toxudum ata. Cüt təpiyimi vurub
yerə, atıldım belinə.
Bu halda haman gün orada olanlardan biri girir içəriyə. Molla onu
görən kimi bir dayanır, sonra özünü itirməyib sözünü belə tamamlayır:
– Ancaq mən də minə bilmədim.

3.3
Orta səs: 3.3 (6 səs)
Psikopat | 18.05.2012 12:26

Bir gün Mollanın könlünə yamanca halva düşür. Birbaş gəlir evə.
Bir az yağdan, undan, doşabdan tapıb başlayır halva çalmağa. Lotular
işi bilib, bir-birinin dalınca doluşurlar Mollanın evinə. Halva hazır
olhaolda lotuların biri bir çömçə vurub deyir:
– Buna bir azca da duz qatsan, çox yaxşı olar.
İkinci lotu bir çöməçə vurub deyir:
– Bir azca soğanı da olsa lap qiyamət olar.
Üçüncü də bir çömçə vurub deyir:
– Bir balaca da sarımsağı olsa heç üstü olmaz.
Molla baxır ki, halva qurtarır, tez tavanı çəkir qabağına ki:
– Bu duzsuz, soğansız, sarımsaqsız, pis halvadan bir balaca da tavada
bizim üçün qalsa, lap əla olar!

5
Orta səs: 5 (5 səs)
Psikopat | 18.05.2012 12:26

Bir gün bərk qar yağır. Kənd adamları çayxanaya yıgışıb soyuqdan
şikayət edirlər. Qocalardan biri söhbətə qarışıb deyir:
259
– İş nə soyuqda deyil, nə qarda. Əslində insan çox nankor şeydi.
Yayda istidən şikayət eləyib sərin arzular, qışda da soyuqdan şikayət
eləyib isti arzular.
Bir kənarda oturan Molla deyir:
– Sən səhv eləyirsən. Yaxşı bahar havasına heç kəsin sözü ola bilməz.

4.5
Orta səs: 4.5 (6 səs)
Psikopat | 18.05.2012 12:25

Molla bir gün meşədə odun doğrayırmış; bir də görür ki, bir ayı
başını salıb düz gəlir ona tərəf. Molla qorxudan özünü itirir. Əlləri
başlayır əsməyə, nə qədər istəyir qaçsın, ayaqları hərəkət eləmir. Baxır
ki, yox, ayı lap çatıb. Özünü bir təhər cəmləşdirib dırmaşır ağaca.
Ayı da səssiz-səmirsiz gəlib dırmaşır həmin ağaca. Molla qalxdıqca
ayı dı qalxır. Molla dırmaşır ağacın lap təpəsinə. Ayı da ağacın aralıq
budaqlarından birində dayanıb başlayır armud yeməyə. Molla gözləyir
ki, ayı doyub düşsün, sonra bu da düşsün. Ayı armudlardan birini Molla
olan tərəfə tutub başlayır baxmağa. Qorxu içərisində olan Molla, elə
zənn eləyir ki, ayı armudu ona təklif eləyir. Özünü itirib qışqırır:
– Sağ ol! Nuş canın olsun! Mən elə yemişcən varam!
Ayı bu gözləmədiyi səsdən diksinib ağacdan yıxılıb ölür. Molla
düşüb onun dərisini soyur, çiyninə atıb gətirir kəndə. Deyirlər, sonralar
ayının dərisini hamıya görsədib deyərmiş ki:
– Elə bircə həmlədə ayını boğub, diri-diri dərisini boğazından çıxartdım.

4.8
Orta səs: 4.8 (6 səs)
Psikopat | 18.05.2012 12:24

Bir gün axşamüstü Molla məhəllədəki çayçı dükanına tərəf çıxır.
Baxır ki, dükanın qabağı doludu adamla. Çay içən kim, qəlyan çəkən
kim. Molla zarafat eləmək qəsdilə camaata yaxınlaşıb deyir:
– Yaxşı, bəs siz niyə getməyibsiniz?
Adamlardan biri soruşur:
– Haraya?
Molla deyir:
– Filankəsin evində ehsan var. Mən bu saat oradan gəlirəm, yaxşı
plov verirlər.
260
Ehsan sözünü eşidənlər başlayırlar Mollanın nişan verdiyi tərəfə
yüyürməyə. Ayağa qalxan yüyürür, ayağa qalxan yüyürür. Molla baxır
ki, hamı qaçır, öz-özünə deyir:
– Ədə, birdən doğru olar ha... Bu camaat ki, belə yüyürür, yəqin bir
şey var.
Bir az fikirləşib, özü də başlayır camaatın dalınca qaçmağa.

Səhifələr

İstifadəçi paneli